De recente tussenkomst van ambassadeur Bill White in het Belgische debat rond besnijdenis roept fundamentele vragen op over diplomatieke terughoudendheid en respect voor onze rechtsstaat. Voorzitter Frédéric De Gucht en senator Goedele Liekens benadrukken dat religieuze tradities nooit boven de universele rechten van het kind of de soevereiniteit van onze rechtsstaat mogen staan.
Anders. is niet te spreken over de recente bemoeienis van de Amerikaanse ambassadeur Bill White in het Belgische debat over niet-medische besnijdenis. De diplomatieke druk die vanuit de Verenigde Staten wordt uitgeoefend op een lopende Belgische rechtszaak rond niet-medische besnijdenis is simpelweg onaanvaardbaar.
“In onze democratie legt de wetgevende macht de regels vast en interpreteert de rechterlijke macht deze. Politieke of diplomatieke druk vanuit het buitenland ondermijnt dit fundamentele principe van de scheiding der machten", zegt Frédéric De Gucht.
Amper 8 dagen oud
Hoewel religieuze overtuigingen respect verdienen, staan zij in een seculiere rechtsstaat nooit boven de wet. Universele rechten en democratische besluitvorming zijn de enige leidraad, niet religieuze gevoeligheden. “Besnijdenis is een medische ingreep die enkel binnen een strikt medisch kader en conform de Belgische wetgeving mag plaatsvinden”, aldus seksuologe en Anders.-senator Goedele Liekens. “Waar het écht om gaat, is dit: jongetjes van amper 8 dagen oud, bij wie de voorhuid wordt weggehaald. Op een moment in hun leven dat ze daar zelf geen enkele zeg over hebben. Niet omdat het medisch nodig zou zijn, maar vanuit een religieuze overtuiging.”
Eigen keuze
Helemaal problematisch wordt het wanneer een besnijdenis niet wordt uitgevoerd door een geschoold chirurg, maar door mensen zonder enige achtergrond die een weekje opleiding kregen. “Dat is uiteraard een onwettige uitoefening van geneeskunde”, zegt Goedele Liekens. “Maar voor alles is het een grove schending van de rechten van het kind, een schending waar we al jaren tegen strijden. Dit moet stoppen. We hebben al kunnen bereiken dat niet-medische besnijdenissen sinds 1 januari van dit jaar niet meer worden terugbetaald door het RIZIV, maar we moeten eigenlijk nog veel verder gaan. De enige die kan beslissen over een besnijdenis, is de man die besneden wordt zélf. Op een leeftijd dat hij daar geïnformeerde toestemming kan voor geven. Dàt is waar we naartoe moeten.”
